මිල්කො ආයතනය පිටිකිරි ගහන්නේ කාගේ උවමනාවට ද?

මේ අවස්ථාවේ මිල්කො ආයතනය පිටිකිරි නිෂ්පාදනය වෙනුවෙන් දියර කිරි, කල්කිරි, රසකළ කිරි, මුදවපු කිරි, අයිස්ක්‍රීම් නිෂ්පාදනය නතර කිරීම හෝ අඩු කිරීම විශාල වරදකි. මේ නිසා පාරිභෝගික ජනතාව අතර මහත් ජනප්‍රිය හයිලන්ඩ් අයිස්ක්‍රීම් වෙළඳපොළ වෙනත් පිරිසක් අතට පත් වනු ඇත. ආයතනයට ලාභ ගෙනා අයිස්ක්‍රීම් නිෂ්පාදනය මේ උත්සව සමයේ අතහැර දැමීම ආයතනයේ විනාශයට මිස යහපතට හේතු වන්නේ නැත.

අනෙක් අතට ජනාධිපතිතුමා සිය ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනය ඔස්සේ දියර කිරි ප්‍රවර්ධනය සඳහා පොරොන්දු වී ඇති පසුබිමක දශක ගණනාවක් තිස්සේ බහුජාතික සමාගම් විසින් පිටිකිරි පානයට ඇබ්බැහි කළ ජනතාව ඉන් මිදි නැවතත් සියවස් ගණනාවක් හුරුව පැවැති දියර කිරී පානයට යොමු වන පසුබිමක නැවත පිටිකිරි ප්‍රවර්ධනය විශාල අපරාධයකි. 

පිටිකිරි නිෂ්පාදනයට වැයකළ යුතු දියර කිරි ප්‍රමාණය අධික නිසා කිරි නිෂ්පාදනය වැඩි නොකර පිටිකිරි නිෂ්පාදනයට යොමු වන විට සෙසු නිෂ්පාදන අඩු කිරීමට සිදුවන අතර එය මිල්කො ආයතනයේ මූල්‍ය තත්ත්වයට ද අහිතකර ලෙස බලපානු ඇත. මේ නිසා නැවතත් ජනතාව දියර කිරි පානයෙන් පිටිකිරි පානයට ඇබ්බැහි වනු ඇති අතර එමගින් අවසානයේ බහුජාතික සමාගම්වල උවමනාව ඉටු වනු ඇත. ජනතාවගේ නීරෝගීභාවය ද අහිමි වනු ඇත.

සැබවින් ම ජනාධිපතිතුමාගේ ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාවට නංවන්නේ නම් දැන් කළ යුතුව ඇත්තේ දියර කිරි තව තවත් ප්‍රවර්ධනය කරන අතර අමාත්‍යංශය සමග එක්ව කිරි නිෂ්පාදන ප්‍රවර්ධනයට කටයුතු කිරීමය. ඒ කිසිවක් නොකර මෙතෙක් වෙළඳපොළේ පැවැති දියරකිරි, රසකළ කිරි, අයිස්ක්‍රීම්, කල්කිරි, යෝගට් ආදී සියල්ල සීමා කර කිරිපිටි ප්‍රවර්ධනය කරන්නේ කාගේ උවමනාවට ද? ඒ මේ රට වෙනුවෙන් ද? නැත්නම් නවසීලන්තය වෙනුවෙන් ද? 

හිටපු සභාපතිවරයාට කිරිපිටි නිෂ්පාදනය කළ නොහැකි වුව ද තමන් කිරිපිටි නිෂ්පාදනය කළේ ය යන ස්වයං තෘප්තිය ලැබීම හැර එමගින් මේ රටට අත්වන වාසිය කුමක් ද? කිරිපිටි වෙනුවෙන් සමස්ත මිල්කො නිෂ්පාදන බිලි දීම අවසානයේ ලෙඩා මළත් බඩ සුද්දයි කීමට වඩා වැඩි දෙයක් ඉතිරි කරනු ඇද්ද? නිෂ්පාදන ජනතා ඉල්ලුමට අනුව ලබා දෙමින් බහුජාතික සමාගම් ග්‍රහනයෙන් මේ රටේ ජනතාව මුදා ගැනීමටත් අනාගතයේ නිරෝගී පරපුරක් උරුම කර දීමටත් නව සභාපතිවරයාට විශාල වගකීමක් ඇත. මිල්කො දියර කිරි, රසකළ කිරි, මුදවපු කිරි, අයිස්ක්‍රීම්, යෝගට් ඉල්ලුමට සරිලන පරිදි නිෂ්පාදනය කර ඉන් අනතුරුව කිරිපිටි නිෂ්පාදනයට යොමු වන්නේ නම් එහි කිසිදු වරදක් නැත. එහෙත් අවාසනාවට සිදුවන්නේ අටුව කඩා පුටුව හැදීමකි.

එසේ ම යහපාලනාණ්ඩුව සමයේ අවසාන අවුරුදු දෙක තුන ඇතුළත මිලියන 2000ක් පාඩු ලැබූ ආයතනය, ඉතා ම දුෂ්කර කාල වකවානුවක වුව ද නැවත වාර්ෂිකව මිලියන 400ක් පමණ ලාභ ලබන තැනට ගෙන ඒමට හිටපු සභාපතිවරයා කටයුතු කළේ ය. එම සියලු ජයග්‍රහණ කෙහෙල්මල් පිටිකිරි වෙනුවෙන් බිලිදීමේ ප්‍රතිවිපාක දෝර ගලා යනු ඇත්තේ වර්තමාන සභාපතිවරයා මතින් නොව ජනාධිපති ප්‍රමුඛ ආණ්ඩුව මතිනි. 

ඒ නිසා මිල්කො වර්තමාන සභාපතිවරයා මීට වඩා වගකීමෙන් සහ අනාගත දැක්මකින් කටයුතු කර මිල්කො ආයතනය ද සෞභාග්‍ය දැක්මෙහි අරමුණු ද මුදුන්පමුණුවා ගැනීමට කටයුතු කරනු දැකීම අපේ අපේක්ෂාවයි.

නාමල් උඩලමත්ත

අධිභාර බද්ද ගැන බොරු කියන්නේ කවුද?

වාර්ෂිකව රු. බිලියන 2000ට වඩා බදු අය කළ හැකි ආදායම් උපයන විශාල සමාගම් හෝ පුද්ගලයන් හෝ සඳහා එක වරක් සඳහා පමණක් අයක කරන වූ 25%ක අධිභාර බද්දක් 2022 අයවැය මගින් යෝජනා කර සම්මත කර ගැනිණි.

මෙම බද්දට සේවක අර්ථ සාධක අරමුදල (ETF) සහ සේවා නියුක්තිකයින්ගේ භාර අරමුදල (EPF) ද යටත් වන බව ප්‍රකාශ කරමින් විපක්ෂයේ සහ ආණ්ඩු පක්ෂයේ ඇතැම් කණ්ඩායම් දැඩි විරෝධයක් එල්ල කළේ ය. විවිධ සිවිල් සංවිධාන ඊට එරෙහිව නිවේදන ද නිකුත් කර තිබිණි. 

ETF සහ EPF ඇතුළු සමාජ අරමුදල් සමාගම් යටතට පත්වන ආකාරයට 2017 වසරේ සමාගම් පනත සංශෝධනය කළ ආණ්ඩුව නියෝජනය කළ වර්තමාන සමගි ජන බලවේග කණ්ඩායම ද එම ආණ්ඩුවේ මුර බල්ලා රාජකාරිය අකුරට ම ඉටු කළ ජඩතා විමුක්ති පෙරමුණ ද මැරී උපන් කණ්ඩායමක් මෙන් මෙම විරෝධතාවෙහි පෙරමුණේ ගමන් කළෝය. 

මෙම කණ්ඩායමට 2017 වසරේ අදාළ සංශෝධනයට එරෙහි නොවූවා පමණක් නොව ඊට පක්ෂව ඡන්දය භාවිත කළ පිරිස ද අයත් වෙයි. එසේ ම ආණ්ඩුවේ ම ඊට එරෙහි වන පිරිස ද එදා ඒ ගැන කතා කළ වගක් අපට මතක නැත. සමහර විට එය රහසේ කළ සංශෝධනයක් ද විය හැකි ය.

කෙසේ වුව ද මුදල් අමාත්‍යවරයා පසුගියදා කැබිනට් හමුවට ප්‍රකාශ ඇත්තේ ETF සහ EPF ඇතුළු සමාජ ආරක්ෂණ අරමුදල් 09ක් මෙම බද්ද සඳහා ඇතුළත් නොවන බවත් එය පෙර කී ඉහළ ආදායම් ලබන සමාගම් සහ පුද්ගලයින් 69ක් හඳුනා ගෙන යෝජනා කළ බවත් ය. මෙම බද්ද මගින් රු. බිලියන 105ක ආදායමක් අපේක්ෂා කරන බව ද මුදල් අමාත්‍යවරයා ප්‍රකාශ බව සිරස වාර්තා කර තිබිණි.

මේ අතර ඇතැම් ආරංචි මාර්ග පවසන්නේ මුදල් අමාත්‍යවරයා ETF සහ EPF අරමුදල් වෙත ද අදාළ බද්ද පැනවීම සඳහා උත්සාහ කළ බවත් කැබිනට් මණ්ඩලය නියෝජනය කරන ඇමැතිවරු පිරිසකගේ විරෝධය මත ඔහුට අඩියක් පස්සට තබා අදාළ අරමුදල් නිදහස් කිරීමට සිදු වූ බවත් ය. ETF සහ EPF අරමුදල් සමාගම් ලෙස නාමකරණය කරමින් සමාගම් පනත සංශෝධනය කළ විපක්ෂය පවසන්නේ තමන්ගේ විරෝධය නිසා ආණ්ඩුව පසුබැස්ස බව ය.

මේ ඇතැම් කතා සත්‍යයට වඩා තමන් කියන්නට කැමති, තමන් අසන්නට කැමැති, තමන් ප්‍රචාරය කරන්නට කැමැති කතා බව මගේ විශ්වාසයයි. එසේ ම මේ සියලු කතා සත්‍ය විය නොහැකි ය. එකක් ඇත්ත නම් අනෙක බොරු විය යුතුම ය. සමහර කතා ඇසෙන විට මතක් වන්නේ කුමාරතුංග මුනිදාසයන්ගේ හීන්සැරය කතාවේ "මේවා මගෙයි අලි හාමිගෙයි වැඩ" තමා යන කටුසු හාමිගේ කතාවයි.

අපට සැබවින් ම අවශ්‍ය සත්‍ය දැන ගැනීමට නම් කළ යුත්තේ මේ කතාවල නතර නොවී ඉන් ඔබ්බට ගමන් කිරීමය. එය එතරම් අමාරු වැඩක් ද නොවේ. 2022 අයවැය යෝජනාවලියේ මෙම අධිභාර බද්ද මගින් අපේක්ෂිත බදු ආදායම කෙතරම් දැයි සොයා බලන්න. එම අපේක්ෂිත බදු මුදල, ETF සහ EPF අරමුදල් සඳහා පනවන්නේ නැතිව පෙර සඳහන් කළ පුද්ගලයින් 69 දෙනාගෙන් අයකර ගත හැකි දැයි බලන්න. 

මුදල් ඇමැතිවරයා ම පසුව මාධ්‍ය වෙත සඳහන් කළ පරිදි එම අධිභාර බද්දෙන් අපේක්ෂිත ආදායම රු. බිලියන 105 නම් එම බද්ද අදාළ අරමුදල් දෙකට නොපනවා ඔහු හඳුනා ගත් සමාගම් සහ පුද්ගලයින් 69 දෙනාගෙන් අයකරගත හැකි නම් ඔහු පවසා ඇත්තේ ඇත්තකි. එහෙත් එම රු. බිලියන 105ක බදු ආදායම එකතු කර ගැනීම සඳහා එම සමාගම් සහ පුද්ගයින් 69 දෙනාගේ බදු මුදල ප්‍රමාණවත් නැත්නම් ඒ සඳහා ETF සහ EPF වෙත ද බදු පැනවීම කළ යුතු නම් මුදල් ඇමැතිවරයා පවසා ඇත්තේ බොරුවකි.

මුදල් ඇමැතිවරයා පවසා ඇත්තේ ඇත්ත නම් ආණ්ඩුවේ කැබිනට් මණ්ඩලය නියෝජනය කරමින් ආණ්ඩුවේ සියලු හොඳ තමන්ගේ ද සියලු වැරදි අනෙකා ද පිට පටවමින් පිරිසක් කටයුතු කරන බව අපට අකමැත්තෙන් වුව ද පිළිගැනීමට සිදුවෙයි. එහි දී තම ආස්ථානය වැරදි නිසා යම් අපහසුතාවක් ඇති වුව ද සත්‍යයට මුහුණ දීමට තරම් අප අවංක විය යුතුය. එසේ ම මුදල් ඇමැතිවරයා පිළිබඳ මෙම කණ්ඩායම පතුරුවා හරින අනෙක් සියලු කතා ද මෙවැනි බව කෙතරම් තිත්ත වුව ද පිළිගැනීම හැර විකල්පයක් නැත.

එසේ ම මුදල් ඇමැතිවරයා පවසා ඇත්තේ බොරු නම් අදාළ ඇමැති පිරිස සිය වගකීම ඉටු කර ඇතැයි ද කැබිනට්ටුව තුළ හොඳ දේට පක්ෂ වෙමින් වැරදි දේට එරෙහි වී ඇතැයි ද සියලු දෙනා තම දේශපාලන රුචි අරුචිකම් පසෙක තබා අමාරුවෙන් වුව ද පිළිගත යුතු ය. මුදල් ඇමැති බැසිල්ගේ සෙසු දේශපාලන වැඩ ද මෙවැනි අතිශය ප්‍රෝඩාකාරී කටයුතු බව පිළිගැනීම හැර විකල්පයක් නැත.

එසේ ම වර්තමාන විපක්ෂ කණ්ඩායම තමන් ආණ්ඩුව කරන විට තමන් ම අත උස්සා සම්මත කරන අණ පනත් පවා විපක්ෂයට පැමිණි විට වැරදි බව පිළිගෙන ඊට එරෙහි වන තරම් දුර්වලයින් පිරිසක් බව අවබෝධ කරගත යුතු ය. ඔවුන් සැබවින් ම මේ රටේ ආණ්ඩු බලය දැරීමට නොව විපක්ෂ බලය දැරීමට පවා නොහොබිනා කොටසකි.

චමුදිත නාටකයේ පිටපත කාගේ ද?

වරෙක ගානියා බැරිස්ටර් නම් කාන්තාවක් තමන් විසින් තමන් ම පැහැර ගෙන ස්විස් එම්බසි නාඩගම රඟපෑවාය. 

තවත් වරෙක රාජිත සේනාරත්න ලක්ෂ 15 බැගින් ගෙවා කුළියට ගත් සුදු වෑන් කිඹුලන් දෙදෙනෙකු යොදා ගෙන තවත් නාඩගමක් රඟපෑවේ ය.

තවත් අවස්ථාවක විපක්ෂ ක්‍රියාධරයෙකු දොස්තර පියා පන්සල් පල්ලි රෝහල්වල බෝම්බ තබමින් රටේ ජාතික ආරක්ෂාව දුර්වල බවට සමාජ මතයක් නිර්මාණය කිරීමට රඟපෑමක් කළේ ය.

තවත් අවස්ථාවක බැඳුම්කර සමාගමේ හාදයෙකු උගේ වාහනේට ඌම වෙඩි තබා ගෙන අමුතු නාටකයක් කළේ ය.

මේ සියලු අවස්ථාවල චෝදනා එල්ල කළේ ආණ්ඩුවටය. බැනුම් ඇසුවේ ආණ්ඩුවය. බිත්තියට හේත්තු වූයේ ආණ්ඩුවය.

එහෙත් මේ සියලු කුමන්ත්‍රණ ආණ්ඩුව අපහසුතාවට පත්කිරීමට අපකීර්තියට පත් කිරීමට විපක්ෂය සහ විපක්ෂයට සහාය ලබා දෙන කණ්ඩායම් විසින් ඉතා ම ම්ලේච්ඡ ලෙස සිදුකළ කුමන්ත්‍රණ බව අද සනාථ වී තිබේ.

චමුදිත සමරවික්‍රම සිද්ධිය ද එවැන්නක් වීමට ඇති ඉඩකඩ ඉතා ම වැඩිය. මා මුලින් සඳහන් කළ අවස්ථා තුනට අයත් නොවන්නේ නම් එය සිව්වන අවස්ථාව සමග සමපාත විය හැකි ය. 

නොඑසේ නම් චමුදිත සහ ඔහුගේ ප්‍රතිවාදී කණ්ඩායමක් අතර ගැටුමක ප්‍රතිඵලයක් විය යුතුමය. මෙය ආණ්ඩුව මත පටවන්නේ හුදු දේශපාලන වාසි ලබා ගැනීමේ අරමුණින් මිස සැබෑ වරදකරු සොයා ගැනීමට නම් නොවේ.