Friday, March 27, 2015

හැංගි හැංගි වෙස් බඳින අනුර කුමාරයා..

වර්තාමන ආණ්ඩුව ද නියෝජනය කරන එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය නියෝජනය කරන පක්ෂයක නායකයෙකු වන දිනේශ් ගුණවර්ධනට විපක්ෂ නායක ධූරය ලබා නොදිය යුතු බව අනුර කුමාර දිසානායක පවසා තිබේ. මේ වන විට විපක්ෂ නායකයා වන නිමල් ද සිරිපාල ද සිල්වා ඒ සන්ධානයේ බව අනුරට අමතක වී තිබේ. නැත්නම් සිරිපාල විපක්ෂ නායක ධූරයට පත් කරන අවස්ථාවේ ඔහු ඊට විරුද්ධ විය යුතුව තිබිණි.

අනෙක් අතට ආණ්ඩුවේ ප්‍රජාන්ත්‍රවාදය පිළිගත් කැබිනෙට්ටුවට උඩින් සිට රට පාලනය කරන ජාතික විධායක සභාව නම් දඩයම් සභාවේ සම්බන්ධන්, වික්‍රමබාහු ද සමඟ අනුර කුමාර සිටියි. ඒ අනුව අනුර කුමාර ද ආණ්ඩුවේ බව අනුර කුමාරට ම අමතකව තිබේ. නැත්නම් ඔහු තමාට විපක්ෂ නායක ධූරය නොදිය යුතු බවට ද තර්ක කරනු ඇත. සම්බන්ධන් විපක්ෂ නායක ධූරය ඉල්ලු විට ඒ තර්කයෙන් ම පහර දෙනු ඇත.

කෙසේ වුව ද මේ වන විට රටේ පවතින ප්‍රධාන ආණ්ඩු විරෝධි දේශපාලන මතවාදය නියෝජනය කරන්නේ දිනේශ් ගුණවර්ධන ප්‍රමුඛ පිරිස මිස අනෙකෙක් නොවේ. ඔවුන් ආණ්ඩුවට විරුද්ධ පක්ෂය පමණක් නොව මේ වන විට ආණ්ඩුවට ඇති බලවත් ම තර්ජනයයි. එහෙයින් විරුධ පක්ෂ නායකකම ඔවුන්ට හිමි විය යුතු ය. එය ලැබුණ ද නොලැබුණ ද ජනතාව අතර ඔවුන් විපක්ෂ නායකත්වය රැගෙන අවසන් ය. දැන් අනුර කුමාර කළ යුත්තේ ලාල් කාන්ත ලාගේ විරෝධය පැත්තකට විසි කර යහ පාලන ආණ්ඩුවේ ඇමතිකමක රස බැලීම ය. එජාප පිළිකන්නේ ළගිමින් හැංගි හැංගි වෙස් බැන්ද ද අනුර නටන්නේ එජාප වේදිකාවේ මිස වෙන දිල්ලියක නොවේ.

පුලතිසි වීරයාට ඉක්මන් සුව පතමු!

සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ සොයුරු සද්ගුණවත් වැලි රාජු මැතිතුමා යහ පාලනය වෙනුවෙන් දිවා රෑ නොබලා වෙහෙසන අතර සිය මිතුරාගේ මාරාන්තික පොරෝ පහරකට ලක්ව රෝහල් ගත කර තිබේ. සිය මිතුරාට යහ පාලන අරක්කු පොවා ඔහුගේ අනියම් බිරිඳට යහ පාලනයේ අනුහස් කියා දෙන සොඳුරු සුයාමයේ එය මිතුරාගේ අතට ම හසු වීමෙන් පසු මේ ප්‍රහාරය එල්ල වූ බව මාධ්‍ය විසින් වාර්තා කර තිබේ.

කෙසේ වුව ද ජනාධිපතිවරයා අනුව යමින් ප්‍රහාරය සඳහා තුවක්කුවක් භාවිත නොකර ඉතා අඩු වියදමින් කාට වුවත් සොයා ගත හැකි පොරවක් භාවිත කිරීම පැසසුමට ලක්විය යුතු ය. ඒ අවස්ථාවේ ඔහු ග්ලවුස් නැතිව සිටි බව ද සඳහන් වෙයි. ජනාධිපති සොහොයුරාට පොරවකින් කෙටිය හැකි මට්ටමට රටට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ලැබී තිබීම අගය කිරීමට මැලි වන්නේ අන්තිම දේශපාලන කුහකයින් පමණි. යහ පාලන සිහිනය යථාර්ථයක් කර ගන්නට ගොස් අනතුරට ලක් වූ වැලි රාජු මැතිතුමා කොළඹ රැගෙන ඒමට බෝයිං 767 ගුවන් යානයක් වෙනුවට අඩු වියදම් ගුවන් යානයක් වහාම යවා නැවතත් රටට ම ආදර්ශයක් ලබා දුන් ජනාධිපතිතුමාට ජාතියේ ප්‍රණාමය හිමි විය යුතු ය.

මෙවැනි යහ පාලන කටයුතු ඉදිරියටත් කරගෙන යෑමට එතුමාට ඉක්මන් සුවය පතා හෙළ උරුමය ආගමික කටයුතු කිසිවක් තවමත් සංවිධානය නොකළේ මන්දැයි ජනතාව විමතියෙන් යුතුව බලා සිටිති.

Monday, March 23, 2015

ෆීල්ඩ් මාර්ෂල් පට්ටම දේශපාලන වරදානයක් නෙමේ ද?

ත්‍රස්තවාදය කෙළවර කරන සමයේ රටේ යුද හමුදාපතිවරයාට පමණක් ෆීල්ඩ් මාර්ෂල් තනතුරක් ලබා දීම ඔස්සේ ත්‍රස්තවාදය කෙළවර කරන්න නාවික, ගුවන් හමුදාව කළ කාර්යභාරය හෑල්ලුවට ලක් වෙනවා. ඒක පහුගිය ආණ්ඩුවත් කළා. මං හිතන්නේ ඒක වැරදි ආදර්ශයක්. ඇත්තට ම තමන්ගේ හමුදාපතිකම විකුණමින් තනතුරු පස්සේ දිව්ව කෙනෙක් ෆොන්සේකා. 

මේ ෆීල්ඩ් මාර්ෂල් පට්ටම දුන්නේ හමුදා මධ්‍යස්ථානයේ දී මරාගෙන මැරෙන බෝම්බකාරිගෙන් බේරුණු ෆොන්සේකාට නෙමෙයි. 2010 TNA ජනපති සිහිනය වූ ෆොන්සේකාටයි. සුදු කොඩි කතාව කියලා යුද ජයග්‍රහණයේ අභිමාණය විනාශ කළ ෆොන්සේකාටයි. ඒ යුද්ධය මෙහෙය වූ දේශපාලන නායකයින් සහ සැබවින් ම යුද බිමේ සිට යුද්ධය මෙහෙය වූ ශවේන්ද්‍ර ද සිල්වා වැනි රණවිරුවන්ට (මා දන්න තරමින් ෆොන්සේකා යුද්ධය නැවත ආරම්භ වී එය දරුණු සටනක් බවට පෙරළුණු පසු වව්නියාවෙන් ඔබ්බට ගොස් නැත.) යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල කිරීම සඳහා වැදගත් ම සාක්ෂිය සැපයූ ෆොන්සේකාටයි. 

එහෙම නෙමේ නම් ඕන ගොනෙකුට යුද්ධ කරන්න පුළුවන් බව කී ලක්ෂ්මන් කිරිඇල්ල ලා ඇමති වෙච්චි ආණ්ඩුවකින් මෙහෙම තනතුරු ලැබේ ද? තොප්පිගල කියන්නේ කැලයක් කියපු අගමැති කෙනෙක්ගෙන් මෙහෙම තනතුරු ලැබේ ද? හමුදාව අලිමංකඩ යනවා කියලා පාමංකඩ යනවා කියපු ඇමතිවරු ඉන්න ආණ්ඩුවකින් මෙහෙම තනතුරු ලැබේ ද? තවලම්, සුදු නෙළුම් ගිහින් උතුර කොටියාට දෙන්න ගිය මංගල ලා හමුදාපති ගැලවීමේ හමුදාවටවත් සුදුසු නැතැයි කටමැන දෙඩූ ඇමතිකම් දරණ ආණ්ඩුවකින් එහෙම තනතුරු ලැබේ ද? 
  
දැන් රටේ විධයාක, ව්‍යවස්ථාදායක, අධිකරණ සියලු තීරණ ගන්නා ජාතික දඩයම් සභාව කියන ෆැසිට් ආයතනයේ කොටි හුරතලුන් වෙච්චි සම්බන්ධන් වගේ ම කොටි මහා විරු සමරුවට ගිහින් උතුරේ සහෝදර ද්‍රවිඩ ජනතාව සමූල ඝාතනය කළ සිංහල හමුදාවක් ගැන දොඩවපු වික්‍රමබාහු කරුණාරත්තනත්, මිස්ටර් ප්‍රභාකරන් කියලා ප්‍රභාකරන් අමතන සුනාමි සහන මණ්ඩලය නමින් ඊළම් රාජ්‍යය ලියලා දෙන්න හදපු චන්ද්‍රකා ඉන්නවා. ඔවුන් තමා තමන්ගේ වීරයාට මේ සම්මානය දෙන්නේ. සෙසු රණවිරුවන් මෙවැනි පාවදීම් නො කිරීම නෙමේද ඔවුන්ට කිසිදු සම්මානයක් නො ලැබීමට හේතුව? 

ඒ නිසා ම මෙය හුදු ඊනියා සම්මානයක් විනා දේශපාලන වරදනායක් විනා කිසිදු වැදගත් කමක් ඇති දෙයක් නොවේ. ගෝඨාභය, වසන්ත කරන්නාගොඩ, රොෂාන් ගුණතිලක, ශවේන්ද්‍ර ද සිල්වා වැනි රණවිරුවන් ජනතාවගේ හදවත්වල සදාතනික ෆීල්ඩ් මාර්ෂල්වරුන් බවට පත්ව දැන් බොහෝ කලක් ගතව තිබේ.
 
සිය රට දේ සිරි සැප දේ !